-Alo babacım!
-Oğlum, yavrum… Nasılsın çocuğum? Annenle gün sayıyoruz, gözümüz hep takvimde. Günleri sıfırla da gel hayırlısıyla.
-İnşallah babacım. Şafak 30, atarsa babacım.

-Alo babacım!
-Oğlum, söyle yavrum…
-Babacım, bu ay masraflarım elimde olmadan arttı. Harçlar, bazı yeni kitaplar… E kış mevsimindeyiz, yakıt da yüksekti babacım. Gönderdiğin parayı sıfırladım, kira da sıkıştık babacım.

-Alo babacım!
-Oğlummm!
-Babacım, doktorlarım söyledi iyileşicekmişim inşallah. Aranan ilik kısa sürede bulunacakmış, ümitliymişler babacım. Ümitlerimizi sıfırlamayalım babacım.

-Alo babacım!
-Söyle çocuğum.
-Babacım, annem aradı, kredi borcundan dolayı icra memurları gelmiş, n’apalım babacım?

-Alo babacım!
-O şeyi şey yaptın mı oğlum?
-Neyi babacım, anlamadım?
-Evdekileri oğlum, kutudakileri, şey yap, erit onları, sıfırla yani.
-Nasıl yapayım babacım? Nereye sokayım? Anlamadım babacım.