Sizlere bir sorum olacak. Zoru mu seçersiniz kolayı mı? Zoru diyenlerin sayısının fazla olacağını düşünmüyorum. Diyelim ki zor dediniz; uygulamada bunu yapabilen sayısı çok az. Örneklere bakacak olursak kitap okuma oranı, sigarayı bırakma başarı yüzdesi, düzenli antrenman yapmak v.b

Peki biz yapamıyorken çocuklarımızdan zoru seçmesini neden istiyoruz? Çocuk için samimi bir istek mi? Tabletle oynamak mı extra test çözmek mi? Bilgisayar oyunu mu kitap okumak mı? Kendimiz yapamadığımız bir şeyi neden çocuğumuzdan bekliyoruz?

Her aile çocuğunun çok fazla bilgisayar oyunu oynadığından ve tablet oyunları ile fazla zaman harcadığından şikayetçi. Ne demiş Ahmet Haşim: “Türk söylemez, söylenir.” Peki ne yapıyoruz ve ne yapmamız gerekiyor?

Sorunun cevabı basit; kendi alışkanlıklarımızı değiştirip alışkanlığın gücünü kullanmalıyız. Çocuk çevresinde olan biteni takip eder. Biz her akşam iki bölüm dizi seyreder iken çocuğumuz yan odada 4 saat ders çalışmaz. Çocuğumuza zaman geçirecek hobi, spor v.b etkinlikler edinmesinde yardımcı olmalıyız.

Çocuklarımıza satranç öğretelim. Satranç bilen çocuğun problem çözme yeteneği gelişir kazanma ve kaybetme duygusunu nasıl yöneteceğini öğrenir. En önemlisi satranç, çocuğu bilgisayar ve tabletten uzak tutar.

Şanslıyız çünkü Çerkezköy’de çocuğumuzun yapabileceği çok fazla faaliyet var. Çocuklarımızın ilgi alanlarına göre yapabileceği faaliyeti bulmasında yardımcı olalım. Spor çocuğumuzun derslerine iyi gelecek. Düzenli spor yapan çocuğun yaptığı spor dalına göre özgüveni, kondisyonu ve iletişim becerileri artar.

Ömür ÇELİK
TSF Çerkezköy ilçe temsilcisi